Evet sevgili günlük..Uzun bi aradan sınra tekrar karşındayım..Bugün sana hayatın sillesi nasıl yenir, şok üstüne şok nası yaşanır, öğrenci olmanın olumlu ve olumsuz etkileri, Türkiye'de öğrenci olmak gibi kutsal konulardan bahsedeceğim..
Öncelikle çok kısa bir özet geçeyim..Uzun ve stresli bi bekleme süresinden sonra yüksek lisansı kazandığımı öğrendim ve bu haberi iş yerinde sessiz çığlıklarla karşıladım sevgili günlük..Gözümün önüne gelen fotoğraflar ve hissiyatlarım şunlardı;
1)Öğrenci akbili
2)2 senelik öğrenci hayatı
3)Sevdiğim ve çok istediğim bi bölümde okuyacak olmak
4)Beyazıt-Kapalıçarşı (Beyazıd Grand Bazaar, Laleli üniversite..)
5)Tramvay
6)Toplu taşıma aracı nineleri,dedeleri ama en fenası pazar çantalı teyzeleri..
7)Simen ve bacım..
Okul benim için bundan ibarettir sevgili günlük..
Kayıt süreci sandığından çok daha zorlu geçti.. Nüfus müdürlüğünde neden "iyi ki memur diilim lan" diye düşündüğümden ve sosyal bilimler enstitüsünde neden içten içe "yeter ulannnn!!" diye haykırdığımdan bahsetmeyeceğim..bunu kimseye yapamam..
Herşey kaydımı yaptırmaya çalışırken,benden önce kayıt yaptırmış bi arkadaşımın "Gözde bilimsel hazırlık okucakmışız lan" demesiyle başladı..Uzun bir süre bunun bir şaka olduğuna kendimi inandırdım lakin İstanbul Üniversitesi'nin en nitelikli ve beyefendi öğrenci işleri sorumlusu da bu bilgiyi onayladıktan sora bıraktım kendimi aşkın rüzgarına sevgili günlük.. -ŞOKU!- Gene elime bi kaç tane form tutuşturdu (gün içinde doldurduğum kaçıncı formdu bilemiorum) Bir de ne göreyim..Bir sene boyunca üçü 1. dönem , üçü 2. dönem olmak üzere yalnızca 6 (altı) ders alacakmışım, bilimsel hazırlığın olayı buymuş zaten - ŞOKU!- Neyse giderek kendimi bu duruma alıştırmaya karar verdim..Sonuçta mis gibi 3 sene boyunca gene öğrenci olacaktım :D Neredeyse mutlu bi insan idim..
Taa ki bugün ekürim Simen in verdiği acılı, yürekleri pare pare eden habere kadar; "Gözde lan KYK hazırlık okuyanlara burs vermiyomuş olm" - ŞOKU!- Ardından KYK yı aramaca ne bu durumun öğrenim kredisi için de geçerli olup olmadığını sormaca.. İsminin Çetin olduğunu tahmin ettiğim bir KYK amcasından "Hanfendi hazırlık öğrencilerine burs ve kredi verilmiyır" cevabını almaca...Yıkılan hayaller, ağlamaklı gözler, okulun duvarı yıkılıp da altında kalmışım hissiyatı..Hoşçakal yurtdışı,hoşçakal Prag,hoşçakal yüksek alkollü Taksim-Kadıköy geceleri,elveda Interrail,elvada Coni,Maykıl,Teresa ve diğerleri..
Bana bunu yapmıcaktın KYK..Beni kör kuyularda merdivensiz bırakmıcaktın..Arkadaşım hazırlık okuyan insan insan değil mi, öğrenci değil mi, armut mu o? Süs bitkisi mi? Kendimi Hülya Koçyiğit misali koşarak yatağıma atmak ve göz yaşlarına boğulmak istedim sevgili günlük..
Sözlerime holi şit fak, holi şit fak, holi şit fak fak diyerek son veriyor ve huzurundan ayrılıyorum..
:tabi abarttım biraz..
